Terapia widzenia

 

Diagnoza - Badanie ortoptyczne

  • Polega na ocenie ostrości wzroku, widzenia obuocznego, akomodacji, konwergencji, ruchomości gałek ocznych oraz występowania choroby zezowej
  • W przypadku podejrzenia choroby zezowej wykonuje się dokładne badanie ortoptyczne przy użyciu specjalistycznego urządzenia jakim jest synoptofor.

Terapia widzenia – rehabilitacja wzroku

  • Rehabilitacja wzroku polega na stymulacji wzrokowej przy pomocy różnorodnych specjalistycznych urządzeń terapeutycznych oraz gier edukacyjnych w celu doskonalenia wzroku, wykorzystując tzw. neuroplastyczność mózgu i pobudzanie fotoreceptorów siatkówki.
  • Dodatkowo wykorzystuje się zjawisko integracji wzrokowo-słuchowej, które polega na wykonywaniu ćwiczeń wzrokowych połączonych ze stymulacją sensoryczną i słuchową, rozwijając w ten sposób umiejętności uczenia się oraz spostrzegawczość.
  • Terapia widzenia ma na celu rozwijanie podstawowych funkcji wzrokowych również poprzez zwiększanie ruchomości gałek ocznych (fiksacja i lokalizowanie bodźca, śledzenie go, przenoszenie fiksacji).
  • Dzięki terapii wzroku pacjent osiąga większą sprawność wzrokową (np. szybciej odnajduje szczegóły na obrazkach, widzi różnice w drobnych znakach, widzi zależności pomiędzy nimi, lepiej rozpoznaje kształty).

Terapię widzenia stosuje się wśród dzieci z:

  • niedowidzeniem
  • chorobą zezową
  • zaburzeniami konwergencji, akomodacji
  • trudnościami szkolnymi takimi jak zaburzenia umiejętności pisania lub/ i czytania,
  • zaburzeniami pamięci wzrokowej i słuchowej, oraz koncentracji
  • podejrzeniem dysleksji
  • oczopląsem

Terapię widzenia stosuje się również u dorosłych:

  • z niedowidzeniem od dzieciństwa
  • z chorobami siatkówki – np. AMD, krótkowzroczność, zwyrodnienia siatkówki, toksyczne uszkodzenia siatkówki, zmiany chorobowe plamki, powikłania po operacjach na siatkówce
  • z zaburzeniami widzenia obuocznego oraz przestrzennego
  • z chorobą zezową trwająca od dzieciństwa, lub zezem tzw.pourazowym (po wypadkach komunikacyjnych, po urazach głowy lub oczodołu, w stanach poinfekcyjnych).
  • w schorzeniach nerwu wzrokowego tj. jaskra, zanik nerwu II
  • w oftalmopatii tarczycowej
  • w chorobach neurologicznych

Kiedy pacjent może być skierowany na rehabilitację wzroku?

Zawsze gdy występują objawy takie jak: trudności w czytaniu, pisaniu, oglądaniu telewizji, nadwrażliwość na światło, zaburzenia widzenia barw, problemy z widzeniem zmierzchowym, zaburzenia adaptacji do zmieniających się warunków świetlnych, ciemna plama przed okiem i wiele innych.